30km duurloop: rennen in de Ardennen.

De titel van dit blogje had ook kunnen zijn, zeer gezellig mannenweekeinde in de Ardennen. Één keer per jaar ga ik een een weekeind lang in een mooi huisje zitten met vele goedgemutste heren. In het land van de bierbrouwerijen wordt dan gekookt, heerlijk gegeten, veel gedronken, gewandeld en gelachen. Meestal wordt er ook een klein rondje hardgelopen, deze keer was het echter een héél groot rondje.

30 km rennen in de Ardennen.

Het mannenweekend viel namelijk midden in een zware trainingsweek voor de London Marathon van 26 april. Op de zondag stond er een 30 kilometer op de planning. De dag na de zaterdag in een mannenweekeinde…. dan weet je dat het zwaar gaat worden. De week vantevoren had ik wel alvast een prachtige route uitgestippeld met Runkeeper. Het liefst loop ik over minder drukke wegen en veel stukken rechtdoor. De heuvels in die omgeving zijn echter niet te vermijden.

De zaterdag.

Na een bezoek en wandeling rondom het fort in Dinant, een warme wafel in een restaurant gingen we richting het huisje. Niet echt bemoedigend voor de duurloop was dat de laatste 2 kilometer richting het huisje met een strakke 8-10% helling omhoog gingen. Dat was het laatste stukje van de door mij uitgestippelde route.

Op zaterdagmiddag werd er gelijk in het huisje hard gewerkt aan een fantastische 5-gangen maaltijd. De eerste drankjes gingen er goed in.

Diner huisje Ardennen

(c) Foto Peter.

Wat was het diner overheerlijk! Ik herinner mij nog de Sint Jacobs Schelpen in Beurre Blanc, wat een waanzinnig lekkere combi was dat! Per gang werd een zeer passend glaasje wijn geschonken. De stemming zat er goed in en bij het overheerlijke hoofdgerecht begon ik rond te vragen of iemand nog zin had om een stukje mee te lopen (of te fietsen) op de zondagochtend.

image

Er waren wel positieve antwoorden, maar toen ik aangaf dat we om 9:00 gingen vertrekken – zodat ik voor de lunch weer terug kon zijn – werd het animo toch wat minder. Het zou een lange, eenzame tocht worden, dat stond snel vast. De avond werd besloten door heerlijke kaasjes en vervolgens ging ik na een Calvados redelijk op tijd – voor één uur – richting bed.

De zondag.

De wekker op je telefoon gaat, je beseft amper dat het tijd is om op te staan. Sportkleren aan en na een boterham naar buiten! Het was prachtig, zonnig voorjaarsweer, goed weer voor de korte broek en korte mouwen. Ik had niet veel last van de wijn, ik verwachte veel hoogteverschil en hoopte drie uur over de duurloop te doen (rond de 10 km per uur).

Wat schrijf je over een duurloop? Je kent de route niet, het eerste stuk ging goed rechtdoor maar ik heb daarna toch vrij vaak de aanwijzigingen erbij gepakt en op Google Maps gekeken. Tip als je in het buitenland zit: je kan een kaart van een gebied downloaden en met Google Maps en offline bekijken. Uiteindelijk heb ik zonder verkeerd te lopen de gehele route gedaan.
image

Een vlakke weg kennen ze niet in de Ardennen. Uiteindelijk bleek het totale hoogteverschil 536 meter te zijn over de hele route. Het was een mooie weg naar Morville met wat heuveltjes. Daarna bleef de N951 maar omhoog gaan, omhoog gaan én omhoog gaan tot de afslag richting Falaën. Waar er vervolgens kon worden afgedaald en uiteraard weer geklommen. Eigenlijk ging het allemaal goed behalve dat sommige afdalingen echt te steil waren om goed te kunnen blijven lopen. Het tempo dat je omhoog verloor, kon je daar dan niet goed maken. De dorpjes Flun, Weilen en het mooie dorpje Onhaye met een marktje van vier tentjes vlogen voorbij.

Het ging soepel en voor je het weet stond ik aan het begin van de klim naar het huisje. Waarschijnlijk zag dat er niet echt vlot uit, en het tempo was laag, maar ik heb het joggend uitgelopen en niet gewandeld.

Ardennen-30km-duurloop-screenshot-Runkeeper

Uiteindelijk 30.8 km gelopen in 3:07. Superblij mee! Deze 30+ kilometer duurloop nemen ze me niet meer af. Gezien de gebruikte calorieën tijdens de duurloop is het diner ook alweer ‘volledig verbrand’. 🙂

Conclusie.

Rennen tijdens een mannenweekeinde in het buitenland vergt discipline én voorbereiding omdat je op onbekend terrein loopt. Je kan allerlei excuses opbrengen om het niet te doen maar het is wel degelijk mogelijk. Ik ben blij dat ik een grote motivatie heb voor het inzamelen voor het prachtige goede doel Kika en het rennen van de marathon, anders was deze duurloop niet gelukt. Op naar de London Marathon!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s