Enschede Marathon raceverslag

De Enschede marathon is een prachtige én Nederlands oudste marathon. Maar Ramon… zou je vorige week niet in Rotterdam lopen? Zeker! Toch liep ik de Enschede marathon. Onmeunig mooi maar ook met donders veel pien in de kuiten! Lees mijn raceverslag hieronder.

Waarom geen Rotterdam? Ik was ZIEK! 😰 Nadat ik mijn startbewijs op vrijdag had opgehaald werd ik helaas ziek. Mijn hart zei op zaterdag GAAN na 16 weken kei- en keihard trainen…maar mijn verstand vertelde me het niet te doen. Moeilijke keuze maar ik heb toen besloten om niet te starten: de marathon is een afstand waar je niet mee moet spotten.

Het loopfeestje in Rotterdam ging voor mij niet door en dat kwam hard aan. Lang zat ik echter niet bij de pakken neer, ik wilde wel iets doen met al mijn trainingsarbeid! Ik had snel een nieuwe marathon uitgekozen: de Enschede marathon, precies een week na Rotterdam.

Naar de start

Onderweg naar de start. Met de auto gingen we op pad richting Enschede, ik werd afgezet vlakbij het centrum en ging op weg naar Café de Pimpelaar waar ik loopmaatje Daniel zou zien en mijn startbewijs zou ontvangen.

Startbewijs voor de Enschede Marathon - BIB

Ik voelde me echt super, ik zou twee keer mijn lieverds zien langs de route, het weer was echt perfect koel – 13C – en een klein beetje wind (windkracht 3 a 4). Alles was ideaal en daarom voelde ik me ook enorm zenuwachtig!

De race

Mijn doel was duidelijk, zoals elk marathon wilde ik een PR lopen. Voor mij betekende dat onder de 3:35. Enorm blij zou ik zijn als ik eindelijk de sub 3:30 haalde. Als ik me een super voelde wilde ik proberen een droomdoel te halen van 3:20. De 3:20 staat gelijk aan de Boston Qualifier – de te behalen tijd voor het startbewijs voor de Boston marathon – voor mijn leeftijdsgroep.

De start van de Enschede marathon 2019

Eerste 10km – 48:30. De eerste 10 km vlogen voorbij. We konden gelukkig goed vooraan starten! Er zijn in Enschede startvakken die op verwachte eindtijd zijn ingedeeld. Dat is bij iedere marathon zo, maar hier mocht je je eigen startvak kiezen, wat een luxe! Het startschot klonk en we konden beginnen. Ik probeerde mijn tempo te vinden – totdat na 400 meter één van mijn drinkbidons uit de gordel viel. Ik draaide me snel om en pakte de bidon snel op. Het is erg wonderbaarlijk dat niemand tegen mij opbotste. Adrealine-gehalte was gelijk lekker hoog 🙂 mijn 1e kilometer was daarom de snelste van deze marathon 🙂

Kilometer 10-20 – 1:37:00. In een heel solide tempo en super geconcentreerd liep ik door. Vlak voor het mooie Lonneker werd deze foto genomen.

Enschede Marathon - Ramon de la Fuente

Op kilometer 14 kwam ik aan in Lonneker en daar stonden mijn lieve meiden met hun mooie spandoek om me aan te moedigen! Ik kreeg nieuwe drinkflesjes en gelletjes en was superblij ze te zien maar – achteraf gezien – als ik de video bekijk loop ik vooral heel geconcentreerd. Ik was blijkbaar op een missie! Het was super dat ze er stonden, en gelukkig zou ik ze bij kilometer 25 weer zien en daar wel de tijd nemen voor de high-fives.

OEF! EEN! STEEK! Vlak na kilometer 14 kreeg ik de eerste steek in mijn kuiten. De steek kan het beste worden omschreven als een breinaald die heel snel in mijn kuit werd gestoken. Het was niet pijnlijk omdat het zo snel en heel kort voelbaar was. Eigenlijk alsof er een scheurtje inkwam en ook razendsnel weer verdween. Dit gebeurde daarna onregelmatig maar wel steeds vaker. Het was geen goed nieuws. Ik paste mijn tempo iets aan en ging meer concentreren om gewoon te landen – op mijn hak terwijl ik mijn Nike wonderschoenen iets meer sturen naar een voorvoet landing.

Elke kilometer kreeg ik te maken met de steken, het leek wel alsof mijn kuiten langzaam maar zeker aan het afbrokkelen waren.

Kilometer 20-30 – 2:27:52. Voor de eerste keer na de start ga ik door het centrum van Enschede. Vlak voor de finish sla ik met de marathoners een andere route in, de halve marathonlopers lopen door naar de finish. Het verschil is heel groot: ik loop plotseling in mijn eentje, alleen hier en daar wat plukjes marathonlopers te zien. De foto hieronder laat dat mooi zien.

Enschede Marathon - Ramon de la Fuente - dit keer alleen op de foto :-)

We gaan weer op weg naar Lonneker en lopen vervolgens gelukkig het laatste stuk een hele andere route. De hele marathon is dus niet twee keer de route van de halve marathon, dat is wel fijn voor de afwisseling!

Het 25 kilometer punt was waar ik mijn lieve meiden weer zag. Harder dan ooit waren ze aan het juichen. Wat is dat toch fantastisch!

Op weg naar mijn lieve meiden – de super supporters!

Ondanks dat ik het tempo iets had verlaagd tot 5:05 min/km liep ik nog wel op schema voor een finish van rond de 3:30. De eerste 30 kilometer waren namelijk iets sneller gegaan dan in Tokyo – en daar was ik in de laatste 8 kilometers behoorlijk langzamer gaan lopen en op 3:35 uitgekomen. Ik zou echter in Enschede een nog groter verval gaan maken in de laatste 8 kilometer. Dat wist ik toen nog niet maar ik voelde wel zoiets aankomen door het toenemend aantal steken in mijn beide kuiten.

Kilometer 30-40 – 3:27:48. Pien in de kuiten! OEF! Dit blokje van 10 km was dramatisch. Het ging in een gemiddeld tempo van 6 min/km. Op kilometer 33 schoot de kramp goed in mijn kuiten. Ik stond geparkeerd en kon vanaf dat punt nog amper hardlopen. Elke kilometer kon ik met hevige kramp naar de kant wandelen om de kuiten te rekken. Het rekken en daarna weer door dribbelen was het enige wat ik kon doen om vooruit te komen. Na de tweede keer kramp had ik alle hoop op een goede eindtijd overboord gegooid, het ging nu om de finish halen. In de tussentijd liep de pacer-groep van 3:30 mij voorbij, ik kon ze met geen mogelijkheid bijhouden. Nog 6 keer zou ik moeten rekken voordat ik de finish haalde, kan deze stops duidelijk herkennen op de Strava gegevens van deze marathon.

Kilometer 40 – 42.195 – Laatste loodjes
Langzaam maar zeker werd ik door veel lopers ingehaald. Voor de tweede keer nader ik Enschede. In het centrum was het een gezellig boel, door het heerlijke weer waren alle terrassen vol en er wordt goed aangemoedigd. Letterlijk stapje voor stapje kom ik dichterbij de finish. Bij de finish zitten mijn lieve meiden op de tribune en juichen me hard toe. Gelukkig schiet daar de kramp er niet in 🙂 en kan ik in 1x doorlopen naar de finish.

Finish in 3:40:53 mijn tweede tijd ooit op de marathon.
Ontzettend blij was ik om bij de finish aan te komen. De spreker wist zelfs mijn naam nog op te zoeken en door de speakers te laten klinken.

Enschede marathon medaille

Beloond werd ik met een mooie medaille en mijn tweede tijd ooit op de marathon.

MAAR…Ik werd ook beloond met een onverzadigd gevoel. Ik voelde me namelijk zó sterk tijdens de marathon. Mijn hartslag was nog niet eerder zo laag geweest met de hoge gemiddelde snelheid op de eerste 30 km. Voor mijn gevoel er veel meer had uit kunnen halen als ik niet een beginnersfout had gemaakt. Mijn fout: probeer niet iets nieuws tijdens de marathon. Ik heb namelijk mijn Nike wonderschoenen niet uitgeprobeerd tijdens een lange duurloop, alleen maar met een halve marathon. De kuiten vonden zo’n lange afstand op die schoenen helemaal niet fijn. Een goed lesje!

Benieuwd wat het ‘onverzadigde gevoel’ gaat brengen. Met de marathons ben ik nog niet klaar, daar is zeker nog ruimte voor verbetering.

Tot slot: dank aan de goede organisatie van de Enschede Marathon, de vele vrijwilligers die hebben meegeholpen, alle medelopers en het publiek! Jullie maken deze run met duizenden lopers tot een héél mooi feestje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s