Categorie archief: Wedstrijd

Kerstloop Dronten raceverslag

De Kerstloop in Dronten is de klassieke hardloopwedstrijd midden in december. Voor vele lopers is het de laatste wedstrijd van het jaar, voor mij ook: een laatste PR poging in 2018 op de halve marathon.

Ik had na de Zevenheuvelenloop dit jaar eigenlijk geen wedstrijden meer gepland. Die Zevenheuvelenloop liep ik echter zo ontzettend goed – het voelde als mijn beste race ooit gelopen – dat ik snel wilde herstellen en op zoek ging naar een halve marathon. Mijn eerdere pogingen op de halve marathon waren dit jaar niet gelaagd. Zowel bij de Vlinderloop als bij de halve van Hoogland bleef ik ver van mijn PR van 1:34 vandaan maar ik voelde dat er nu wel iets inzat. De Kerstloop in Dronten paste perfect qua timing omdat deze nog voor de kerst wordt gelopen. Ik heb me ingeschreven en de week ervoor dus rustig aan gedaan met de hardlooptraining.

De kerstloop in Dronten is een heel goed georganiseerde loop. Elke editie heeft rond de 2000 lopers en er een verassend sterke internationale deelnemers. In 2018 won zowel bij de mannen (1:04) als vrouwen (1:09) een Keniaan. In de top 10 van de halve marathon uitslag stonden er uiteindelijk maar 3 Nederlanders.

Leisure World Kerstloop Dronten Atletiekunie Halve Marathon + 1 – 5 – 10 en 21,1 km recreatieloop zondag 16 december 2018 – 30e editie

De weersomstandigheden waren ideaal voor een hardloopwedstrijd op zondag 16 december. Het was koud – rond de 3C – het was bijna windstil het was alleen erg mistig en dat veroorzaakte een lichte motregen. Bij de start kon ik redelijk vooraan staan en had me voorgenomen om de eerste kilometers te kijken welk tempo goed beviel.

We liepen samen met de 10km lopers dus het was nog druk op de route. De eerste 5 kilometers gingen vlot voorbij, ik liep deze in 21:40 en ook na de 10km zat het tempo er nog heel goed in: 43:20. Ik had dus vlak gelopen en zou nu het tempo vast moeten houden. De tweede ronde ging in, en deze ging over hetzelfde parcours. Helaas zou mijn tweede ronde wat minder snel gaan. Door het mistige weer sloeg er vocht op mijn armen neer en kreeg ik het echt koud aan zowel mijn handen en armen. Mijn benen gingen nog wel…maar die handen. Wel een wijze les, volgende keer toch maar met lange mouwen lopen bij zulke weersomstandigheden!

Hoe mistig kan het zijn tijdens de Kerstloop in Dronten.
Het was mistig in Dronten
Ramon de la Fuente Kerstloop Dronten.
Tijdens de halve marathon hadden er trouwens niet veel lopers kerstkleding aan….Ik wel!

Op naar de 15 kilometer. Die liep ik in ongeveer 1:05:25. Dat is mijn tweede tijd ooit gelopen op de 15km dus toen voelde ik al, als ik ook maar een beetje redelijke tempo’s kan blijven lopen op de laatste 6 kilometers dan verbreek ik mijn PR van 1:34 uit 2017. De koek was goed op na kilometer 16: de armen en de benen deden nu pijn. Ik moest echt alles uit de kast halen om mijn tempo vol te houden. Op kilometer 20 zat ik op 1:27:37. Nog 5 minuten op de pijnbank voor die laatste 1.1 kilometer. Het moest uit mijn tenen komen maar ik kwam dolgelukkig over de finish in 1:32:32. Eindelijk in 2018 een halve marathon waar een PR werd geschreven! In het persoonlijke magazine dat naderhand werd toegestuurd aan alle deelnemers was nog een leuke foto van mij opgenomen!

Ramon de la Fuente finishfoto Kerstloop Dronten.
Finish foto!

Dank aan de sponsoren, de organisatie en alle vrijwilligers van de Kerstloop! Ook van deze editie hebben jullie weer een groot en sportief succes gemaakt. Hulde!

Het was een prachtig loopjaar in 2018! Ik mocht blessurevrij en met veel plezier mijn PR’s verbeteren op de 5km, de 10km, de 15km, de 10EM en op de halve marathon. Het hoogtepunt was ongetwijfeld in Boston, ik kreeg daar na de marathon mijn Six Star Finisher medaille omgehangen en geniet daar nog steeds van. Op een mooi 2019!

Advertenties

Zevenheuvelenloop 2018 raceverslag

Zondag stond ik aan de start van mijn achtste Zevenheuvelenloop. Elk jaar kom ik weer met veel plezier terug voor deze herfstklassieker én seizoensafsluiter. Het parcours is mooi en glooiend maar toch snel. Het is altijd koud weer en alles is perfect georganiseerd. Lees hieronder mijn raceverslag.

In 2011 stond ik voor het eerst aan de start. Het was mijn allereerste hardloopwedstrijd en liep 1:20:22. De jaren daarna ging de Zevenheuvelenloop steeds sneller, in 2017 liep ik 1:06 en wilde dit jaar graag 1:05 lopen om mijn motto “the older the faster” weer waar te maken.

Naar de start

Onderweg naar de start. Al jaren ga ik met de trein en dat bevalt altijd goed, mijn vrouw en ik kwamen dus ruim op tijd aan in Nijmegen. Op het station heb ik een een gloeiend hete dubbele espresso genomen om vervolgens door te lopen naar de Zevenheuvelen Expo en het Keizer Karelplein. In de parkeergarages kan je je daar omkleden en de tijd nemen om je voor te bereiden. Het is er altijd gezellig aan de lange tafels, iedereen is altijd wel in voor een praatje.

Ik loop de Zevenheuvelenloop elk jaar nog in mijn korte broek en shirt met korte mouwen. Alhoewel het deze keer rond de 7 graden met koude oostenwind vind ik dat de ideale wedstrijd temperatuur, heerlijk loopweer! Op weg naar het startvak even 10 minuten warmlopen en dan startvak Geel in. Ik liep flink naar voren in het startvak en bond mijn trainingsjack vast voor het huis met nummer 73a. Even dat nummer onthouden voor na de finish, ik kon daar na de loop mijn trainingsjack gewoon losmaken en aandoen om snelle afkoeling te voorkomen. 

De race

Mijn doel was duidelijk, zoals elk jaar wilde ik een PR lopen, dus onder de 1:06:32. Mijn stretch goal was 1:05:59 (pace 4:23 min/km) en als ik me een super voelde wilde ik wel proberen een droomdoel halen, 1:04:59 (pace 4:19 min/km). Ik wilde in ieder geval iets minder voorzichtig de eerste 5km lopen en de tweede 5km moest eigenlijk al pijn gaan doen.

Eerste 5km. Al twee minuten nadat de toppers het startschot hadden gekregen ging ik over het de startstreep. De eerste kilometer gaat naar beneden, is er veel publiek en gaat altijd snel. Vervolgens loopt het geleidelijk steeds meer omhoog tot en met de 5e kilometer. Elk jaar staat mijn neef Siebers hier aan de kant, dank voor de aanmoedigingen! Ik voelde me goed en als ik 22:30 zou lopen op de eerste 5km zou ik vast dat PR kunnen pakken. Ik keek op de klok op het 5km punt en tot mijn verbazing liep ik 21:23. 

Tweede 5km. Omdat ik me goed voelde trapte ik wat het gaspedaal nog wat dieper in. Deze tweede 5km moesten eigenlijk pijn gaan doen. Kilometer 6 en 7 zijn redelijk vlak en daarna draai je de beroemde Zevenheuvelenweg op. Dan golft de route omhoog en omlaag. Met kleine passen ging ik goed omhoog – op hoog tempo.  Omlaag versnelde ik nog flink met mijn lange passen. Ik zet aan maar het voelt nog steeds gemakkelijk dus versnel nog eens op de Engelenberg. De tweede 5km kom ik uiteindelijk door in 20:43! Dat betekent dat de 10km in 42:06 was gelopen, dat is 26 seconden boven mijn PR op die afstand!  

Zevenheuvelenloop raceverslag Ramon de la Fuente
Kilometer 8 op de Zevenheuvelenloop

Laatste 5km. Kilometer 11 is het allerzwaarste.  Het gaat omhoog naar de Meerberg en is de langste klim met voor mijn gevoel ook het steilste stuk. Ik keek naar mijn horloge en zag de gemiddelde pace op 4:13 min/km staan aan het begin van de klim. Ongelooflijk, ik zou als ik met dit tempo doorliep dus gewoon onder de 1:05 lopen. Op dat moment liep ik nog zo lekker en ontspannen dat ik daarvoor wilde gaan. De laatste kilometers zijn altijd zo leuk! Het gaat grotendeels bergaf dus het lijkt een lange sprint, hier moet je alles geven. Wat een publiek stond er langs de kant. Veel gejuich en ik liep daar heel geconcentreerd langs. Op weg naar de finish hoorde ik nog een mooie aanmoediging van KiKa loopster Dominic en vervolgens ging ik door zodat de tank echt helemaal leeg zou zijn bij de finish. Op het bord zag ik 1:04 (de starttijd van de toppers) dus dat betekende dat ik op de 1:02 zou doorkomen. Mijn mond viel open van verbazing. Mijn vuist ging omhoog.

Zevenheuvelenloop Finish Ramon de la Fuente

De finish

Ik finishte in een tijd van 1:02.40. De laatste 5km had ik 20:34 over gedaan. Ik kon het zelf niet helemaal beseffen dat ik 4 minuten van mijn PR had gelopen. Mijn Runner’s High is zelden zo hoog geweest. Ik heb zó lekker kunnen lopen en echt alles kunnen geven. Dit was voor mijn gevoel mijn allerbeste wedstrijd ooit. Ik hoop stiekum dat ik er ooit nog een betere komt, maar dat is de grote vraag. Eerst maar eens lekker nagenieten van deze perfecte race. Zie mijn raceverloop bij de officiële uitslag en op Strava.

Het nagenieten begon in ieder geval gelijk bij Café van Buren, daar werd gezellig met mede hardloopgenoten de loop “geëvalueerd”. Daar werden ook mijn race schoentjes – de Nike Zoom VaporFly 4% FlyKnit besproken!

Dank aan de goede organisatie, vrijwilligers, medelopers en publiek! Jullie maken deze run met duizenden lopers elk jaar tot een héél mooi feestje.

View this post on Instagram

Het ging wel lekker. . 😁😁😁😁😁😊😁😁 Beste race ooit! The older the faster. Wat heb ik genoten, ongelooflijk, ik ging maar door. Hier kan ik nog jaren op teren. #15km #Zevenheuvelenloop #7HL . 2018 eindtijd 1:02:40 2017 eindtijd 1:06:32 2016 eindtijd 1:06:58 2015 eindtijd 1:07:47 2014 eindtijd 1:08:20 2013 eindtijd 1:09:21 2012 eindtijd 1:10:08 2011 eindtijd 1:20:22 . . I am a 6-star-finisher: ran all the World Marathon Majors for charity KiKa and raised €104.000,- euro. KiKa is the Dutch foundation raising for Children Cancer Research. See my story at: going42.com. Trains in #Amersfoort – runs the World. 😀 . #SpijkenisseMarathon '12 🙂 ✅4:29 #NewYorkMarathon '13 ✅ 3:61 #LondonMarathon 15 ✅ 3:45 #BerlinMarathon '16 ✅ 3:41 #TokyoMarathon '17 ✅ 3:35 #ChicagoMarathon '17 ✅ 3:48 #BostonMarathon '18 ✅ 3:60 . #going42 #instarunners #marathontraining #marathoner #marathon #abbottwmm #worldmarathonmajors #wmm #marathontraining #partofone42 #kika #runforkika #runforkikamarathon #inspire2run #sixstarfinisher #7hl #7hloop #Zevenheuvelenloop

A post shared by Ramon de la Fuente (@going42com) on

Startbaan Run is een aanrader!

Ik liep afgelopen weekend de StartbaanRun op de voormalige vliegbasis in Soesterberg. Het was een mooie hardloopwedstrijd en vind het een aanrader! Er deden 900 runners mee verdeeld over de kidsrun (0.5km en 1km), de 5km en 10km prestatieloop. De organisatie samen met de sponsoren en vele en vrijwilligers verzorgden een geweldige hardloopmiddag!

Logo van de StartbaanRun

Één of twee keer per jaar loop ik een 5, 10, 15km, 21km of marathon om te kijken of ik mijn PR kan aanscherpen op deze mooie afstanden. Tot nu toe gaat dat redelijk goed! Zie al mijn Persoonlijke Records sinds ik begon met hardlopen in 2011. De StartbaanRun was mijn eerste goede poging van dit jaar op de 10km. Het zag er veelbelovend uit: goede condities voor recordpoging en hardloopmaatjes Emile en Daniel waren er ook bij. Wat zijn voor mij goede condities van een wedstrijd om een Persoonlijk Record te lopen?

  • Koel weer. Boven de 10C kom ik mijn bed niet uit voor een recordpoging 🙂 Het liefst loop ik die tijdens erg koel weer, dus ik zoek de wedstrijden graag uit in november t/m maart.
  • Verharde weg. Op het asfalt loop je sneller dan onverharde wegen. De startbaanRun is wedstrijd die over de startbaan van een vliegveld gaat, perfect! Let op: er zit bij de 10km ook een stuk bospad in van ongeveer 2 km in het parcours.
  • Vlak parcours. Het liefst natuurlijk zo vlak mogelijk zonder heuvels. De route van de StartbaanRun was zeker niet helemaal vlak. Twee keer stijg je rond de 25m, maar gelukkig daal je ook weer af. 🙂
  • Flauwe bochten. Bij scherpe bochten moet je afremmen, dus het liefst loop ik op een parcours met alleen een paar flauwe bochten. De StartbaanRun had geen scherpe bochten dus wat dat betreft perfect!

De StartbaanRun had dus redelijk goede condities voor een snelle tijd. De start en de finish zijn vlak naast een grote loods waar je je spullen kan achterlaten en je fiets prima naast kan parkeren. Ik stond popelend met Run2Day hardloopmaatjes Emile en Daniel aan de start. We hadden in de regen een korte warming up gedaan mét uitzicht op een prachtige dubbele regenboog.

Dubbele Regenboog tijdens Startbaanrun hardloopwedstrijdAlle mooie foto’s zijn gemaakt door: Caspar Stuart Fotografie en Marie-Jeane Sol Fotografie.

Mijn doel was om onder de 42 minuten te finishen, dan zou ik mijn PR van 42:30 dik verbeteren.

De eerste 5km – 21:06
De eerste 2 kilometers loop je op de startbaan zelf, heerlijk breed asfalt. De loop lijkt het in het begin als vanzelf te gaan, ik loop als vijfde van rechts op deze foto.StartbaanRun hardloopwedstrijd Soesterberg 10km In het begin van de 3e kilometer gaan we van de startbaan af naar een gewone weg. Emile moet even lossen maar zal sterk weer terugkomen. Die weg gaat langzaam maar zeker omhoog (25 m hoogteverschil op deze kilometer) en als verrassing duik je opeens een bospad in. Het bospad gaat omhoog een heuvel op, tot wel twee keer toe!

Het had voor de 10km wedstrijd keihard geregend en gehageld. Het bospad was daardoor op sommige plekken echt heel erg glibberig, ik ben blij dat ik daar niet onderuit ben gegaan.

De 2 heuveltjes kosten me blijkbaar wel wat moeite want de 4e kilometer was ook mijn langzaamste met 4:21 min/km. De eerste 5km waren wel in 21 minuten en 6 seconden afgeraffeld!

De tweede 5km in 21:07 – totaal 42:13
We keerden terug naar de startbaan en Emile sluit weer aan, echt super! Helaas, vanaf de 6e kilometer kon ik het beoogde tempo van 4:12 min/km niet meer vasthouden en liepen Emile en Daniel langzaam bij me weg. Ondanks dat het tempo bij mij een beetje aan het inzakken was – ik kon echt niet harder – wist ik dat een Persoonlijk Record nog erin zat. Dus ik klampte aan bij een runner die op een mooi tempo voorbij liep.

Startbaanrun- Ramon de la Fuente

Ik had Emile en Daniel de laatste kilometers nog in het zicht en dat was goed! Door een snelle laatste kilometer liep ik vervolgens bijna een negatieve split op de 10km: De tweede 5km gingen in 21:07 en liep dus een Persoonlijk Record.

StartbaanRun Finish Ramon de la Fuente

Dan mag je juichen bij de finish! Leuk om ook bekenden te zien na de finish. Na het omkleden in de loods was het tijd voor een warme chocomel met slagroom als toetje bij Restaurant ’t Hoogt!

Ik kom graag terug bij de Startbaan Run, dank aan de organisatie en alle vrijwilligers voor de goede organisatie!

Halve marathon Utrecht gelopen in een PR

De Utrecht Science Park Marathon is een perfecte hardloopwedstrijd. Het is vroeg in het voorjaar dus lekker koel. Het parcours is vlak en er is een goede afstand voor iedere loper: kidsrun, 5km, 10km, een halve én de hele marathon.

Ik ging de halve marathon lopen, net als het jaar ervoor waar ik mijn PR in Utrecht aanscherpte tot 1:36. Ik stapte een beetje nerveus uit de auto in de tochtige parkeergarage op het Science Park Utrecht. Het was winderig maar ik hoopte op een “Tokyo toetje”. Ik had 3 weken ervoor de prachtige Tokyo Marathon gelopen en voor die marathon keihard getraind. Die trainingsarbeid wilde ik omzetten naar een nieuw persoonlijk record op deze halve. Dit om mijn motto – hoe ouder, hoe sneller 🙂  – ook dit jaar waar te maken. De grote vraag was of ik al voldoende was hersteld van de marathon. Ik had echter een geheim wapen: ik zou worden gehaast! Wat een luxe! Paul zou mij hazen deze wedstrijd, hij is supersnel en in training voor de volledige Iron Man.

Ik ging naar het Sportcentrum Olympos om daar mijn rugtas af te geven. Vanaf de sporthal ging ik in korte broek, KiKa shirt – en een vuilniszak om warm te houden – naar het startvak E waar ik met Paul had afgesproken. We kwamen elkaar al snel bij de ingang tegen en konden de race doornemen. Ik was vooral benieuwd of ik het afgesproken tempo van 4:30 min/km kon volhouden over de hele afstand!

Het was bijna tijd. We liepen langzaam naar de startfuik en konden van start!

De eerste 10 kilometer – 44:30
Het startschot viel en ik ben maar gewoon lekker achter Paul gaan lopen, mikkend op 1:35:00 met een tempo van 4:30 min/km. The race was on! De eerste paar kilometer vlogen voorbij, er stond veel wind en het was druk met lopers, maar niet vervelend en het ging in een heerlijke snelheid! Ik liep lekker achter Paul aan en hij had een superstrak, vlak tempo zonder teveel schommelingen.

Het leukste stuk van de halve marathon van Utrecht is tussen het 4km en 9km, je gaat dwars door Utrecht en loopt onder de Dom. Er staan veel mensen en op twee punten is er opzwepende muziek. Dit stuk is echt genieten. Je hebt nog veel energie, de benen doen niet moeilijk en iedereen moedigt Paul aan. Omdat hij voorop loopt krijgt hij al het gejuich en de aanmoedigingen toegeschreeuwd.

Domtoren foto – er is nog energieHalve marathon Utrecht bij de Domtoren

De eerste 10 kilometer liep ik in 44:30 – een tempo van 4:27 min/km. Ik wist daar dat ik al bijna een minuut was ingelopen op mijn persoonlijke record. Het zag er dus goed uit! Ik keek maar heel af en toe op mijn TomTom sporthorloge, ik vertrouwde op Paul en zijn tempo.

Kilometer 10-20 – 45:01 (1:29:39)
Het tweede gedeelte van elke wedstrijd is zwaarder, ook in Utrecht. Tot de 12 kilometer konden we heerlijk met de wind mee lopen. De route draaide daarna en we gingen slingeren om het Fort van Rhijnauwen. Na het Theehuis kregen we in de nabijgelegen weilanden flink de wind om de oren.

Utrecht halve marathon Ramon de la Fuente

De benen voelden langzaam ook al wat zwaarder. Dan zie ik Paul voor me op een gegeven moment juist versnellen tegen de wind in. Ho! Zei ik. Het was echter een superslimme zet. Hij bracht me naar twee lopers van flink postuur die voor ons liepen. Deze 2 helden konden me nog meer uit de wind houden. Vervolgens liep Paul voor ons alle drie uit en was ik maximaal uit de wind. Geniaal!

Het tempo lag echt hoog. Na de wedstrijd keek ik thuis naar mijn tussentijden. Ik liep blijkbaar een PR op de 15km! Gewoon een paar seconden sneller dan mijn huidige persoonlijke record.

Kilometer 18, 19 en 20 staat de wind er vol op. het tempo zakt iets terug. De 20 kilometer zaten erop na 1:29:39, al bijna 2 minuten ingelopen op de 1:36. Dan weet je dat – als er niks geks gebeurt – dat op de finishlijn een mooie beloning ligt.

Gefinished in 1:34:12
Ook de laatste stukje ging goed en ik finishte in mijn snelste tijd ooit op de halve marathon: 1:34:12. Wat waren de laatste kilometers zwaar en wat was ik blij dat ik de finish zag. Hieronder mijn sprintje in de laatste meters!

Utrecht halve marathon: Ramon de la Fuente.

Ik eindigde bij de top 10 procent van de finishers (189e van de totaal 2139 lopers en 26e van de 331 mannen van 45 jaar en ouder). Eigenlijk liep ik dus een super race. Kan er wat beter? Het tempo was goed en heel mooi vlak  – nogmaals dank Paul! – maar zakte een klein beetje in door de wind tegen in kilometer 18,19 en 20. Een beetje minder wind zou fijn zijn maar er is niets wat ik zelf anders zou doen.

Hulde aan de Marathon Utrecht organisatie
De Marathon Utrecht was perfect georganiseerd, start – en finish – waren niet te missen, enthousiaste vrijwilligers, goede kilometeraanduiding, voldoende sanitair en genoeg drinken onderweg. Heel fijn! er was ook echter iets geniaals!

Geniaal! Sportdrank onderweg in een beker met een rietje!
Uit een plastic beker is bijna niet te drinken als je hardloopt tijdens een wedstrijd, zelfs niet als je het bekertje een beetje vouwt. Je moet eigenlijk gaan wandelen om te drinken. Tijdens deze halve marathon zat de sportdrank in een beker met een deksel erop en een rietje doorheen.  Je kon rustig drinken zonder dat je onder de sportdrank kwam te zitten. Geniaal! Ik was het nog niet eerder tegengekomen bij een wedstrijd maar mag van mij in elke wedstrijd.

Een plastic beker met deksel en rietje tijdens een hardloopwedstrijd drinkt heel fijn.

Blij over de finish lijn.
Nu ga ik even mijn rust nemen om de blessure onder mijn voorvoet – een ontsteking – tot rust te laten komen. Nog 199 dagen tot de Chicago marathon voor KiKa, here I come!

Utrecht halve marathon finish Ramon de la Fuente

Herfstloop Lopik – hardlopen langs de Lek – een verslag

Een hardloopwedstrijd in Lopik? Ja! Je kan een heerlijke wedstrijd hardlopen in Lopik, deze heet de Herfstloop Lopik. De afstanden waaraan je mee kan doen zijn de 2,5km, 5km, 10km en de 15km. Lees hieronder mijn verslag en hoe ik mijn PR brak op de 1o kilometer.

Laat me beginnen te zeggen dat het een geweldig georganiseerde wedstrijd was – hulde! Allemaal goede vrijwilligers: de route aanwijzingen naast de provinciale weg, het begeleiden naar de parkeerplek, bij het inschrijven, achter de bar in de brandweerpost en op weg om de hardlooproute aan te geven, alles was perfect geregeld. Dank vrijwilligers en de organisatie, jullie zijn een fantastisch team.

Twijfel tussen de 5 en de 10km
Samen met loopmaatjes Erik en Daniel had ik me voorgenomen om de tien kilometer te gaan lopen.

Ik twijfelde echter nog wel op de dag van de hardloopwedstrijd: was het niet verstandiger om de 5km te doen? Nog maar 3 weken geleden liep ik de marathon van Berlijn – een redelijke aanslag – èn 7 dagen geleden had ik nog veel last van mijn rug na een pittige training. Was het wel slim om nu al voluit te gaan op een 10 kilometer!? Stel dat ik last zou krijgen van mijn rug halverwege? Zou ik dan moeten uitstappen? Dat heb ik nog niet eerder gedaan…

De wil om een 10km te lopen
Echter, de wil om de 10km te lopen was groter dan de angst om eventueel uit de wedstrijd te stappen. Ik schreef me in voor de 10km. Op de 10km is het me dit jaar nog niet gelukt om mijn PR te verbeteren. De twee 10km wedstrijden die ik heb gelopen waren allebei op een dag met 27C tropische hitte – te warm voor een topprestatie en dus geen PR! Hardlopen in de hitte is echt niet goed voor je en dat leerde ik door in de EHBO te belanden. In Lopik was het 14C, een heerlijke temperatuur om te lopen!

Wedstrijdplan op de mooie route rond Lopik
Ik wilde mijn PR van 43:33 breken. Die liep ik in een tempo van 4min 21sec op de kilometer (4:21 min/km). Dus mijn plan was eigenlijk erg eenvoudig, elke kilometer rond de 4:20 te lopen en de laatste kilometer nog iets sneller om eronder te duiken.

De uitvoering – op naar een PR
De route in Lopik van de 10 kilometer is prachtig. Het grootste gedeelte gaat langs de dijk langs de Lek waar ook een waterpost is en heeft weinig scherpe bochten. De route wordt keurig aangegeven door vrijwilligers – hulde! – en elke kilometer staat ook keurig aangegeven door een bordje.

Herfstloop Lopik hardloopwedstrijd op de dijk langs de Lek

Hoe het hardlopen ging? Heel goed! De eerste driehonderd meter is het altijd even oppassen voor alle lopers die voor je starten, maar ik kon snel mijn tempo vinden. Een jongedame in rood shirt liep op het goede tempo voor me en ik haakte aan. Ze sloeg – helaas – na 2 kilometer af toen de route van 5km en de 10km opsplitsten.

Wind op de dijk
Er was een flink gaatje tot de volgende loper voor me terwijl ik zag dat we bijna de dijk naar de Lek opgingen. Ik had de route samen met medeloper Daniel bekeken en wist dat we daar 4km tegen de wind in gingen lopen. Snel reageren dus, even flink aanzetten om achter die loper aan te komen. Dat lukte, deze heer – in groen shirt – liep in heerlijk tempo, iets sneller dan ik wilde langs de Lek. Het gemiddelde tempo lag na 6 km op de 4:18 min/km.

Herfstloop Lopik - op de dijk langs de Lek

Na 8km ook nog op 4:18 en ik voelde me nog goed. Dus mijn PR zou ik gaan halen als mijn rug maar heel bleef…..

Dat bleef die gelukkig! De laatste 2 kilometers waren dan ook mijn snelste van de wedstrijd Na 42:30 vloog ik over de finish bij de Brandweer Post in Lopik. Ik had meer dan een minuut van mijn PR afgehaald!

Ramon de la Fuente over de finish in Lopik in een PR

Dan mag je even juichen! Na het uitpuffen even een biertje gedronken in de kantine van de brandweerpost, voor alles is een allereerste keer. 🙂

Net als elk jaar wil ik me tijden verbeteren. Dit jaar mocht ik het al doen met persoonlijke records schrijven op de 5km, de 10km en de halve marathon en de hele marathon. De laatste wedstrijd wordt de Zevenheuvelenloop – maar eens mijn eigen tips doorlezen om te zien of ik daar mijn vijfde PR van het jaar kan lopen.

Berlijn Marathon gelopen – wat een race!

Het is een droom om als hardloper voor KiKa de Berlijn Marathon te mogen lopen en te finishen bij de legendarische Brandenburger Tor. Hieronder mijn uitgebreide verslag van deze – geweldige – marathon die ik mocht lopen voor de Stichting Kinderen Kankervrij.

De Berlijn Marathon was voor mij een spektakel en een zeer mooie ervaring die ik nooit zal vergeten. De race staat bekend als het snelste marathonparcours waarop het wereldrecord is gevestigd en dat door een hele mooie èn historische stad. Ik liep er mijn snelste marathon tot nu toe! Goed, laten we bij het begin beginnen. Een waarschuwing – dit is een lang blog – door mijn enthousiasme voor deze World Marathon Major. Wat was het een mooie!

De wekker ging om 5:30 uur af 
Hoe begon de Berlijn Marathon dag? Ik kan altijd gelijk opstaan nadat de wekker is gegaan, nu ook. Eerst even onder de douche en dan aankleden. De spullen liggen gereed: alle hardloopkleding, de – ouderwetse – chip voor de tijdwaarneming is bevestigd aan mijn schoen, mijn sporthorloge is opgeladen, alle gels en sportdrank zitten in de draagriem. In de draagriem zit ook mijn telefoon. Sinds dat we in het ‘selfie tijdperk’ leven, neem ik die altijd mee tijdens hardloopwedstrijden.

Het ontbijt in Hotel Mitte – gelegen aan de straat waar de marathon langskomt bij kilometer 39 punt – is goed verzorgd. Ik nam een paar bruine boterhammen met erg veel zoets erop. Ik drink tot 2 1/2 uur uur voor de starttijd, dit keer dronk ik extra veel omdat het een warme dag ging worden – tot wel 24C. Mijn vorige drie marathons liep ik met een temperatuur van max. 12C. De hoge temperatuur was een puntje van zorg omdat ik eerder dit jaar na een 10 km wedstrijd hardlopen in de hitte last van warmtestuwing kreeg en gelijk naar de EHBO moest. Ik weet wel dat je gelukkig nergens anders zoveel drankjes krijgt aangeboden als bij een marathon 🙂, dus zou ik genoeg moeten kunnen drinken onderweg.

Op naar het startgebied
Het is ongeveer 20 minuten wandelen vanaf het hotel naar Tiergarten waar het grootste Duitse hardloopevenement van start zal gaan. We gaan echter met de U-bahn. Iedereen die deze ochtend in Berlijn op straat loopt of met de metro gaat, gaat naar de dezelfde plek toe. Je kan gewoon met de meute meelopen. Het is natuurlijk spannend, maar er is ook veel gretigheid. Ik heb een schema van 16 weken met knetterharde training erop zitten. Mijn trainingsschema voor Berlijn was mijn meest ambitieuze tot nu toe: gericht op een eindtijd van 3:30. Dat betekende elke week 4 à 5 keer hardlopen. Daardoor kreeg ik last van mijn SI-gewricht, maar dat werd gelukkig weer op tijd opgelost. Daarnaast had ik ook de de inzamelacties voor KiKa, dus mijn vrije tijd heeft maandenlang in het teken gestaan van deze Berlijn marathon.

Startvak C – ik sta echt vooraan!
Ik loop met KiKa runner Coen een stukje mee in het startgebied, maar ga daarna solo verder omdat we in andere startvakken zitten. Ik sta in C, die mooie plek krijg je, als je tegen de organisatie vertelt dat je een marathon in 3 uur gaat lopen… Ik lever mijn tas in met de jas en lange broek en heb nu niks anders aan dan mijn hardloopkleding èn een mooie KOMO vuilniszak met twee gaten erin voor mijn armen en een gat voor mijn hoofd. Het is nog wat fris, de vuilniszak zal me warm houden tot aan de start. Het is altijd even een moment om nog de laatste plas te doen voordat je in je startvak gaat. Je wilt vermijden dat je tijdens de marathon tijd verliest door plaspauzes. Vijf minuten voor de start neem ik nog een halve liter water en een sportgel. Ik had ergens gelezen dat als je zo vlak voor de start nog zoveel drinkt dat je dan toch onderweg geen last van plaspauzes krijgt, omdat je gelijk intensief aan het sporten gaat, en dat heeft voor mij deze marathon goed uitgepakt. Ik ben er klaar voor, het aftellen begint. Als het maar niet in mijn rug schiet vandaag, vind ik alles best.

Strak startschot
Dan is het zover. Het gevoel is onbeschrijflijk om met 37.127 renners op een startschot te wachten. Er is heel veel energie. Ik zit vol met adrenaline en ben niet de enige. Drei, zwei, eins START! Daar gaan de enorm snelle wedstrijdlopers. Ik ga één minuut later al over de startmatten en begin mijn vierde marathon, mijn derde World Marathon Major.

Kippenvel
Tijdens de marathon zijn er urenlang honderdduizenden mensen aan het klappen, juichen en je naam aan het roepen. Er spelen meer dan 60 bands en DJ’s. Het allermooiste is het KiKa punt op de halve marathon.

Kilometer 0 – 10 in 49:12
Na het startschot is het altijd even zoeken naar je eigen tempo. Ik had besloten om toch voor de 3:25 te gaan – 20 minuten sneller dan mijn PR van 3:45 – omdat ik zo hard had getraind en dat het mijn kwalificatietijd voor de Boston marathon is. Dit terwijl ik wist dat het erg warm zou worden in het tweede gedeelte van de marathon – en dat ik dit hoge tempo dan zeer waarschijnlijk niet kon volhouden. De dood of de gladiolen, ik wilde het gewoon proberen! De eerste 10 kilometer gaan snel voorbij in 49:12. Het lopen gaat erg lekker, ik heb wat ruzie met een afzakkende riem waar mijn drankflesjes inzitten. Wellicht iets teveel afgevallen tijdens de trainingen van de afgelopen maanden? Ik kon de riem niet strakker krijgen, maar nadat het eerste flesje was opgedronken bleef de riem gelukkig goed zitten.

Kilometer 10 – 20 in 1:38:28
De tweede tien kilometer gingen net zo snel als de eerste helft, met 49:16 loop ik nog heel erg vlak. Ik voel me dan ook nog heel goed, er is nog veel energie en geen centje pijn. Ik kan me weinig van het parcours herinneren. Ik let geconcentreerd op de mensen om me heen en op de blauwe lijn, die de kortste weg aangeeft van de start tot aan de finish. Daarnaast lette ik erop dat ik op tijd dronk en mijn energie-gels slikte. Op de meeste plekken staan veel mensen langs de kant, ik kijk vooral uit naar het 21km punt waar al het publiek van KiKa zal staan.

Berlijn Marathon voor KiKa - Ramon de la Fuente

Halve marathon in 1:43:49
Het halve marathon punt is dan ook geweldig. Al de meegereisde supporters van KiKa en het evenement team staan hun longen uit hun lijf te schreeuwen. Ik steek drie vingers de lucht in ten teken van mijn derde Word Marathon Major. Ik ben dan de eerste KiKa loper die voorbij komt, dat zal op het tweede KiKa punt – op 39km – niet meer het geval zijn, maar dat weet ik op dat moment nog niet.

Kilometer 20 – 30 in 2:30:27
Het wordt inmiddels al behoorlijk warm, vooral op de stukken dat er geen schaduw is voel je de zon branden. Ik ben door mijn eigen drank heen en stop nu bij elke drankpost om water of sportdrank te drinken. Dan gebeurt het, op kilometer 26 komt de pijn en zet het verval in. De benen voelen flink zwaarder en ik merk dat bij gelijkblijvende hartslag mijn snelheid als vanzelf omlaag gaat. Geleidelijk langzamer gaan, dat is niet omkeerbaar. Ik verzet mijn doel -maar ik wil mijn Persoonlijk Record (PR) nog wel breken! Door op dezelfde hartslag te blijven lopen – op steeds lager tempo – zou ik het nog wel 16 kilometer moeten kunnen volhouden. De tien kilometer tussen het 20 en 30 km punt gaat uiteindelijk nog in 51:59. Ik zou nog gemakkelijk mijn PR moeten kunnen halen, maar weet nog niet wat allemaal gaat komen.

Berlijn Marathon - een hete dag om te lopenSproeier bij de Berlijn Marathon

Kilometer 30 – 40 in 3:27:55
Pijn lijden zet vol in, de benen worden langzaam maar zeker volgegoten met lood.Ik werd in deze kilometers onder andere ingehaald door de razendsnelle KiKa loopster Anja Ciere. De lieve uitnodiging om samen verder te lopen moest ik aan me voorbij laten gaan. Deze 10 kilometer gingen in 57:28. Toen het zwaar werd moest ik denken aan Tom, het neefje van mede KiKa marathonloper Rein. Tom heeft leukemie, samen met zijn familie strijden ze daar al anderhalf jaar tegen. Dat moet een onbeschrijflijke emotionele tornado zijn en vooral heel erg zwaar. Tom – met een slangetje in zijn neus – en gehele gezin werden aan ons voorgesteld de dag voor de marathon. Ze kwamen – als complete verrassing voor Rein – om hem aanmoedigen tijdens de marathon. Zij hebben het zwaar, dus ik moet niet zeuren en gewoon gestaag doorlopen. Blij zijn met elke aanmoedigingen langs de kant. Nog even doorzetten dan zit het erop – en kan ik mijn nieuwe persoonlijke record vieren! Maar, er gaat iets gebeuren wat me nog nooit is overkomen, iets dat ik ook niet echt zie aankomen. Halverwege kilometer 39 krijg ik kramp in mijn kuiten. Wat is dit? Ik kan niet anders dan strompelen naar de dwanghekken om daar te gaan strekken. Na een minuutje strekken gaat het wel weer en ren in een rustig tempo verder. Nog een kleine 3 kilometer te gaan. Ik ga niet wandelen zoals deze mensen hierboven op de foto, ik ga voor mijn PR.

Laatste loodjes
Dit gaat nog krap worden. Ik loop door en drink nu bij elke verzorgingspost twee bekers met water of sportdrank. Ik hoop dat de kramp wegblijft, maar blijf voor de zekerheid maar helemaal aan de zijkant lopen, want dat is dichtbij bij de dranghekken. Van mij mogen die hekken in de laatste kilometer “kramphekken” genoemd worden. 🙂 Halverwege kilometer 41 schiet de kramp er namelijk weer in. Ik ga weer een minuut rekken, om vervolgens te gaan hardlopen. Dit moet niet te vaak moet gebeuren anders verbeter ik mijn PR niet.

Brandenburger Tor en de finish
De mooie Brandenburger Tor is dichtbij het eindpunt. Je loopt eronder door en dan is het nog een paar honderd meters naar de finish. Hier staan echt veel mensen je aan te moedigen, het is geweldig. Voor de finish zijn grote tribunes waar heel veel mensen de lopers toejuichen.

Het zal toch niet?

Jawel, voor de tribunes – en dus al die duizenden mensen – krijg ik kramp en moest ik wéér gaan strekken. Zucht, voor je gevoel kijkt iedereen naar jou…. zo wil ik niet een marathon afsluiten, dat moet feestelijker!

Ik bedacht me opeens dat bij de Olympische Spelen in Rio de Argentijn Federico Bruno ook kramp had. Hij liep daarom de laatste honderden meters van de marathon zijwaarts tot de finish.

Dat was dé oplossing! Ik ging zijwaarts lopen en ging in mijn handen klappen en zwaaien en tot mijn verbazing gaf het publiek een enorme ovatie! Kippenvel!

Mijn glimlach was weer terug, het laatste stukje liep ik weer rechtdoor tot de finish en zag dat ik nog mijn PR verbeterd had met 4 minuten. Met 3:41:44 staat er dus een nieuw persoonlijk record.

De medaille en de eindtijd
Gelijk na de finish krijg ik felicitaties van de dame die mij de medaille omhangt. Heel netjes dat ze daarbij naar je naam op je startnummer kijken: “Well done Ramon, congratulations”. Ook medeloper Coen Stegeman kwam bijna gelijk aan en we konden elkaar gelijk feliciteren. Mijn telefoon is ontploft van de berichtjes erg leuk om al het medeleven te lezen na de marathon. Dank ook voor het bellen lieve pa & ma toen ik weer op adem was gekomen! Daarna kon ik bijkomen met een halve liter Erdinger (alcoholvrij) in het zonnige park om te genieten van de prestatie en de medaille. Heerlijk.

Berlijn Marathon voor KiKa - medaille Ramon de la Fuente

Takeaway Berlijn marathon voor KiKa
Het was geweldige ervaring:

  • Enerverend weekend met enorme sportieve prestatie waar je maanden naar toeleeft. Vlekkeloze organisatie door het Run For KiKa Marathon team met ATP.
  • Gelachen: de gezellige groep KiKa runners.
  • Tranen: bij de verrassing dat Tom mee was in Berlijn.
  • Resultaat: een prachtig eindbedrag voor KiKa: 262.500,- EUR ingezameld door de 46 runners.

Met deze 262.500,- EUR bedrag kunnen er 4 onderzoeken worden gestart. Dit zodat de genezingskans van kinderen met kanker kunnen worden verhoogd. Dank aan al mijn sponsoren die hebben bijgedragen hieraan, jullie zijn toppers!

Hardlopers van het KiKa team in Berlijn voor de marathon

Mijn tip: als je ooit een marathon wilt gaat lopen, ga er dan een voor KiKa lopen in een wereldstad. De ervaring is onvergetelijk, je kan er nog heel lang op teren. Schrijf je in voor een KiKa marathon avontuur. Ik heb na 4 marathons niet alleen 63.365,- EUR ingezameld voor Stichting Kinderen Kankervrij, ik heb ook prachtige ervaringen gehad in de voorbereiding ervan, nieuwe loopmaatjes ontmoet èn marathons gelopen waarvan ik nooit had kunnen dromen.

Dank voor al jullie steun tijdens mijn marathon avontuur! Met name van mijn lieve vrouw en kinderen, ouders, schoonmoeder en familie. Zonder jullie lieve support was het niet gelukt, ik hou van jullie, dank!

Ik heb nu 3 World Major Marathons erop zitten. De volgende 2 worden de Tokyo Marathon op 26 feb. 2017 en de Chicago Marathon op 8 okt. 2017.

Hardlopen in de hitte tijdens een wedstrijd

Hoe pas je hardlopen en wedstrijdverwachtingen aan als de temperatuur heel hoog is?

Het aanpassen aan zeer warme omstandigheden heb ik niet gedaan op de 10km wedstrijd in Amersfoort en vormde de basis voor een wijze les. Ik deel dit graag, want iedereen is het er wel over eens dat hardlopen in de warmte niet leuk is en de wedstrijdresultaten ook vaak minder zijn. Daar is een goede reden voor! Nog erger: het kan ook gevaarlijk zijn om toch voluit te gaan zoals ik heb ervaren. Hoe gebeurt dat? Wat doet hitte met je lichaam? En hoe kan je voorkomen dat je – net als ik – out ging door warmtestuwing?

 

Hitte en hardlopen - marathon amersfoort - 10km

De laatst kilometers zichtbaar last van de hitte.

 

Eerst het hele verhaal. Wat ging aan de wedstrijd vooraf?
Ik keek er naar uit om een 10km in Amersfoort te lopen en wilde een gooi doen naar mijn PR dat op 43:33 stond. Na het breken van persoonlijke records op de 5km en op de halve marathon in het voorjaar zat dit er in. Ik was goed getraind. Daar kwam nog eens bij dat ik deze wedstrijd gehaast zou worden door Sander, een zeer snelle medewerker van Run2Day Amersfoort. Goede vooruitzichten dus! Er was helaas wel aangekondigde hitte op komst: het zou 27C graden worden met een luchtvochtigheid van meer dan 60%. Toen had ik moeten besluiten om het rustiger aan te doen en geen hoog doel te stellen. Ik wist namelijk dat er een negatieve invloed is van warmte op je hardloopprestaties. De wil om toch een PR te lopen was echter groter, hoe dom!

Wat kan er gebeuren tijdens het lopen in de warmte?
Tijdens het hardlopen gebruik je je energie voor je spieren en daarmee maak je je snelheid. Ook maak je warmte aan die je lichaam af wil geven. Om dit te verwerken gaat je lichaam zweten. Bij extreme omstandigheden schiet de productie van zweet te kort en dan kan je oververhit raken. Dan krijg je te maken met hitteaandoeningen. Naast een zonnesteek, kunnen er drie dingen je overkomen:

1. Vooral bij langere afstanden: hittekrampen
Spierkramp die vrij hevig is: dit gebeurt door het vochtverlies en het verlies van mineralen. Ga naar een koele plek in de schaduw en tank rustig bij met sportdrank. Strek rustig de spieren.

2. Op alle afstanden: warmtestuwing
Bij te grote warmte en inspanning kan warmtestuwing optreden. De temperatuur loopt op wanneer de spieren meer warmte produceren dan dat de huid kan afgeven door te zweten. Je herkent warmtestuwing door: duizeligheid, misselijkheid, hoofdpijn, bleek en soms verlies van bewustzijn. Ook hier: gelijk naar een koele plek en zorg voor goede hydratatie – en sla bakjes met kwark af :-).

3. Op alle afstanden: hitteberoerte
Een hitteberoerte is een gevaarlijke situatie en kan levensbedreigend zijn. Het risico bij een hitteberoerte is dat het slachtoffer in shock kan geraken en een stilstand van de bloedsomloop kan plaatsvinden. Je herkent hitteberoerte door kenmerken zoals bij warmtestuwing, aangevuld met: verward gedrag, bewustzijnsdaling, zeer snelle pols en zelfs mogelijk toevallen. Zodra deze 3 kenmerken herkend worden moet ervan uitgaan dat het slachtoffer in shock is. Het slachtoffer met een hitteberoerte moet ook gelijk naar een koele plek, mag juist niet drinken en professionele hulp moet direct worden gehaald.

Mijn wedstrijd
De wedstrijd verliep goed, samen met  “mijn haas” Sander gingen we in het afgesproken tempo van start en tot kilometer 5 konden we de 4 min 20 per kilometer aanhouden. Het eerste stuk was de route redelijk in de schaduw van de gebouwen en bomen en was redelijk vlak. Ik kon nog lachen!

Marathon Amersfoort 10km in de hitte

Door de warmte en de lichte hoogteverschillen liep het tempo op kilometer 6, 7 en 8 vervolgens op naar boven de 4:30/km. Ik had het zwaar! Om kans te maken op een persoonlijk record zouden de laatste twee kilometer zeer snel moeten gaan. Ze gingen in een zeer vlotte 4:09/km en 4:02/km en dat was blijkbaar teveel van het goede.

Warmtestuwing na de finish
Na de finish was ik verdwaasd en kon eigenlijk niks meer. Mijn lichaam was zeer warm en ik gedroeg me wat vreemd, dus belandde ik in een rolstoel bij de EHBO tent. Ik weet daar weinig meer vanaf. Toen ik aangaf dat het wel weer ging belandde ik bij de Campina sponsor stand waar halve liters kwark werden uitgedeeld. Na drie lepels kan je wel raden wat er met de inhoud van mijn maag gebeurde, dit lag niet aan de kwark zelf maar is een natuurlijke reactie. Voor de eerste keer in mijn leven was na een wedstrijd de medaille niet echt heel schoon meer…. Dit gebeurde allemaal zittend en ik werd maar niet beter en zag er heel erg bleek uit. Achteraf bleek dit dus warmtestuwing te zijn.

Aardige omstanders (dank!) hebben me toen naar de volledig koele – airconditioned – EHBO zaal gebracht waar ik op een stretcher ben gaan liggen. Dit was zeker niet mijn meest trotse moment in mijn leven, maar het moest wel gebeuren. Run2Day loper Marco (dank!) bracht mijn rugtas met sportdrank en langzamerhand kwam ik weer bij.

Warmtestuwing tijdens hardlopen door hitte

Na eervol ontslag uit de EHBO nog 15 minuten verplicht zitten.

Na 30 minuten werd ik eervol ontslagen bij de EHBO post en moest ik buiten in de schaduw verplicht nog een kwartier op de grond zitten van de EHBO-er. De duimpjes gingen omhoog en een voorzichtige glimlach kon er op mijn bleke gezicht weer vanaf. Al zittend kreeg ik te horen dat ik 20 seconden boven mijn PR was blijven steken. Ik baalde toen even, maar waar ik wel blij mee was dat ik een hele goede les over hardlopen in de hitte had geleerd. Mijn PR heb ik later in het jaar toch nog weten te verbeteren, in lekker koel weer. 🙂

De wijze les: pas je wedstrijdplan aan op de weeromstandigheden. Als het warm is start dan in veel lager tempo dan gepland én geniet vooral van de wedstrijd.

Foto’s: Frank Rutten.
Informatie credits: door mijn gebeurtenis na de finish ben ik gaan zoeken wat er met me was gebeurd. Ik ben geen medisch expert, inspiratie over hitte en hardlopen heb ik online gevonden.